Xριστός γεννάται σήμερον, εκτός πόλεως Βηθλεέμ

Xριστός γεννάται σήμερον, εκτός

πόλεως Βηθλεέμ

 

Στολίσαμε ξανά το ψηλό έλατο,

χίλιες και μια βελόνες,  πράσινες

και μυτερές, χαϊδεύουν τα

κατακόκκινα στολίδια

και τα φωτάκια συναγωνίζονται

 με το αστέρι, να δουν ποιο

αστράφτει πιο πολύ.

 

Τίποτα δε λείπει για ακόμη μια

φορά,

χίλιες και δυο μουσικές,

κάλαντα και τραγούδια γιορτινά,

ακούγονται σε πλατείες

και ο ουρανός με τα άστρα, σαν να

χαίρεται μαζί μας για το όμορφο

θέαμα.

 

Μα σαν τον παρατηρώ, το

χαμόγελο όλο στραβώνει,

χίλια και τρία δάκρυα

του πέφτουν, εδώ λέμε

«πεφταστέρια», στη γενέτειρα

λένε «βόμβες»

και απορώ: Ποιος ξέχασε να

τους πει ότι έχουν έρθει τα

Χριστούγεννα;

 

Τα δέντρα τους γυμνά και

κουρασμένα,

χίλια και τέσσερα λίτρα αίματος

χυθήκαν και πάλι, από ψυχές

αθώες, καθαρές

και φαίνεται πως ο Άη Βασίλης

δεν μπόρεσε να προσγειώσει το

έλκηθρο στα μέτωπα.

 

Τα παιδιά τους δεν τραγουδούν,

κλαίνε,

χίλιες και πέντε μέρες πολέμου,

χαμένες όλες οι ελπίδες για

ανακωχή 

και δεν έρχονται οι μάγοι με τα

δώρα, να τους δώσουν ένα πιάτο

φαγητό.

 

Και μεις γύρω από το τζάκι με τη

γιαγιά,

χίλιες και έξι φορές ακούμε την

ίδια ιστορία,

για ένα αστέρι που φανέρωσε

έναν σωτήρα

και αναρωτιέμαι: εκείνοι φέτος θα το δουν,

ή θα το κρύψουν οι

στάχτες και τα όπλα;

 

Ελένη – Μαρκέλλα Γαμβρέλλη, Β΄3

 

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Λογοτεχνικών Αποδράσεων και της Εφημερίδας «Το 4ο ΓΕ.Λ. έχει ... λόγο» εύχονται σε όλους και όλες Καλές Γιορτές, με Υγεία, Ευτυχία, Αγάπη και Ειρήνη για όλο τον κόσμο!

Χριστουγεννιάτικη Γιορτή

 

Στο σπίτι μπήκε η ευωδιά του

πεύκου, και λάμπει το γιορτινό

το δέντρο φωτεινό. Τα στολίδια

κρέμονται, θυμίζοντας τα χρόνια,

με γέλια και με δάκρυα, μα πάντα

με το πανηγύρι αυτό.

 

Έξω το κρύο τρυπά σαν αόρατη

βελόνα, μα η φωτιά στην εστία

ζεσταίνει την καρδιά. Κι η γιαγιά

διηγείται παλιές ιστορίες, για μια

βραδιά μαγική, γεμάτη θαύματα.

 

Στο τραπέζι στρώνεται το λευκό

το υφαντό. Κι οι μυρωδιές από

το φούρνο πλανιούνται γύρω.

Μελομακάρονα, κουραμπιέδες,

δίπλες, προσμένουνε να φέρουν

τη γλύκα στο όνειρο.

 

Το κουδούνι χτυπά, και γεμίζει η

αίθουσα με πρόσωπα αγαπημένα,

φίλους και συγγενείς. Οι φωνές,

τα πειράγματα γίνονται μουσική,

και σβήνουν οι σκιές των

καθημερινών πληγών.

Και τότε κάποιος ξεκινά να

ψέλνει τα Κάλαντα, ο ρυθμός τους

χτυπάει στην πόρτα του καιρού.

Θυμίζοντάς μας όλους την Πηγή

της Αγάπης, το νόημα που δίνει

στη ζωή μας το καινούργιο.

 

Σφίγγουν οι αγκαλιές κάτω

απ΄ τα κλαδιά του έλατου, κι

ανταλλάσσονται ευχές αληθινές,

από καρδιάς. Δεν είναι τα δώρα,

ούτε ο πλούτος της στιγμής. Μα η

αίσθηση ότι είμαστε Μαζί - αυτό

είναι η Χριστουγεννιάτικη Γιορτή.

 

Στέφανος Καλαμόκεχρος, Γανθ1

Σκέψεις

 

 Κλείνω τα μάτια μου να ξεκουραστώ,

μα δε μπορώ

Σκέφτομαι κάθε λεπτό

Να χτυπάει το κινητό.

 

Μήνυμα του υπουργείου

«Συγχαρητήρια - πέρασες στην πρώτη

επιλογή»

Η καρδιά αρχίζει και χτυπά,

τόσο δυνατά, που όλα μοιάζουν τέρμα

αληθινά.

Δάκρυα αρχίζουν να κυλάνε

και οι σκέψεις ακόμα δεν σταματάνε.

 

Το άγχος της επιτυχίας υπερβαίνει το άγχος

της αποτυχίας.

Σηκώνενσαι ξανά

και πιάνεις τα χαρτια.

Συνεχίζεις δυναμικά,

χωρίς δεύτερη ματιά.

Και εκεί που όλα πάνε καλά,

Σκέφτεσαι ξανά:

«θα τα καταφέρω ή θα πάνε όλα στραβά

τελικά;»

 

Μαριάννα Καλαεντζή, Γανθ1