Χριστουγεννιάτικη Γιορτή

 

Στο σπίτι μπήκε η ευωδιά του

πεύκου, και λάμπει το γιορτινό

το δέντρο φωτεινό. Τα στολίδια

κρέμονται, θυμίζοντας τα χρόνια,

με γέλια και με δάκρυα, μα πάντα

με το πανηγύρι αυτό.

 

Έξω το κρύο τρυπά σαν αόρατη

βελόνα, μα η φωτιά στην εστία

ζεσταίνει την καρδιά. Κι η γιαγιά

διηγείται παλιές ιστορίες, για μια

βραδιά μαγική, γεμάτη θαύματα.

 

Στο τραπέζι στρώνεται το λευκό

το υφαντό. Κι οι μυρωδιές από

το φούρνο πλανιούνται γύρω.

Μελομακάρονα, κουραμπιέδες,

δίπλες, προσμένουνε να φέρουν

τη γλύκα στο όνειρο.

 

Το κουδούνι χτυπά, και γεμίζει η

αίθουσα με πρόσωπα αγαπημένα,

φίλους και συγγενείς. Οι φωνές,

τα πειράγματα γίνονται μουσική,

και σβήνουν οι σκιές των

καθημερινών πληγών.

Και τότε κάποιος ξεκινά να

ψέλνει τα Κάλαντα, ο ρυθμός τους

χτυπάει στην πόρτα του καιρού.

Θυμίζοντάς μας όλους την Πηγή

της Αγάπης, το νόημα που δίνει

στη ζωή μας το καινούργιο.

 

Σφίγγουν οι αγκαλιές κάτω

απ΄ τα κλαδιά του έλατου, κι

ανταλλάσσονται ευχές αληθινές,

από καρδιάς. Δεν είναι τα δώρα,

ούτε ο πλούτος της στιγμής. Μα η

αίσθηση ότι είμαστε Μαζί - αυτό

είναι η Χριστουγεννιάτικη Γιορτή.

 

Στέφανος Καλαμόκεχρος, Γανθ1