Xριστός γεννάται σήμερον, εκτός
πόλεως Βηθλεέμ
Στολίσαμε ξανά το ψηλό έλατο,
χίλιες και μια βελόνες, πράσινες
και μυτερές, χαϊδεύουν τα
κατακόκκινα στολίδια
και τα φωτάκια συναγωνίζονται
με το αστέρι, να δουν ποιο
αστράφτει πιο πολύ.
Τίποτα δε λείπει για ακόμη μια
φορά,
χίλιες και δυο μουσικές,
κάλαντα και τραγούδια γιορτινά,
ακούγονται σε πλατείες
και ο ουρανός με τα άστρα, σαν να
χαίρεται μαζί μας για το όμορφο
θέαμα.
Μα σαν τον παρατηρώ, το
χαμόγελο όλο στραβώνει,
χίλια και τρία δάκρυα
του πέφτουν, εδώ λέμε
«πεφταστέρια», στη γενέτειρα
λένε «βόμβες»
και απορώ: Ποιος ξέχασε να
τους πει ότι έχουν έρθει τα
Χριστούγεννα;
Τα δέντρα τους γυμνά και
κουρασμένα,
χίλια και τέσσερα λίτρα αίματος
χυθήκαν και πάλι, από ψυχές
αθώες, καθαρές
και φαίνεται πως ο Άη Βασίλης
δεν μπόρεσε να προσγειώσει το
έλκηθρο στα μέτωπα.
Τα παιδιά τους δεν τραγουδούν,
κλαίνε,
χίλιες και πέντε μέρες πολέμου,
χαμένες όλες οι ελπίδες για
ανακωχή
και δεν έρχονται οι μάγοι με τα
δώρα, να τους δώσουν ένα πιάτο
φαγητό.
Και μεις γύρω από το τζάκι με τη
γιαγιά,
χίλιες και έξι φορές ακούμε την
ίδια ιστορία,
για ένα αστέρι που φανέρωσε
έναν σωτήρα
και αναρωτιέμαι: εκείνοι φέτος θα το δουν,
ή θα το κρύψουν οι
στάχτες και τα όπλα;
Ελένη – Μαρκέλλα Γαμβρέλλη, Β΄3
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.