Το κουδούνι χτύπησε για τελευταία
φορά
κι οι φωνές έμειναν στους τοίχους.
Το σχολείο τελειώνει –
μαζί του μια εποχή που δεν θα
ξανάρθει.
Φίλοι, γέλια, φόβοι και όνειρα,
όλα χωρούν σε μια ανάμνηση.
Τώρα ο καθένας παίρνει τον δρόμο
του,
με καρδιά γεμάτη «θυμάσαι»;
Κι αν οι δρόμοι μας χωρίζουν,
αυτό που ζήσαμε θα μας ενώνει για
πάντα.
Πογιατζής Ιωάννης, Γανθ2
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.